Maar op de terugweg ging eerst het ABS lampje ging branden, dan gingen de meters heen en weer, dan het lampje van de SRS, motorvermogen viel weg, terugschakelen, puffend en kreunend en vervolgens stond ik stil midden in de Benelux tunnel. Mhhh, voordeel is dat ze nu mijn 4 knipperlichten goed zien, dacht ik, maar verder was er niets leuks aan. Gewoon blijven zitten, de camera's zullen mij wel opmerken. Inderdaad, na enkele minuten was "mijn" rijstrook afgesloten.Gelukkig kon ik bellen, ik heb een repatriëringsverzekering, dus alles in orde. Maar niks in orde, ze telt alleen bij een ongeval. Mhhh, zo heb ik het helemaal niet doorgegeven, dus dat wordt maandag een gezellige babbel bij mijn verzekeringsagente !
Ik was nog netjes "Onze Heer" aan het bedanken en plots stond daar een takelwagen van Rijkswaterstaat. Het leek wel een ridder met zijn witte paard, ik bedoel, met zijn gele truck. Behulpzaam heeft hij mijn wagen op een parking gezet. Helemaal gratis.
Ik ben exact om 13h45 stil gevallen en om 14h15 stond ik op de parking. Op het thuisfront was iedereen aan het zoeken naar een oplossing.
Tja, de batterij was zo leeg als wat. Mijn hersenen waren ondertussen al lichtjes aan het aanbranden, maar in een heldere moment ( heb ik sowieso al weinig) dacht ik dat hoogstwaarschijnlijk de alternator wel eens stuk zou kunnen zijn.
Mhhh, ik bel efkes naar Stef om even zijn advies te vragen, en ook hij dacht hetzelfde. Hij wilde me wel komen helpen, even een nieuwe alternator nemen en mijn helden waren onderweg. Ondertussen was het reeds 16h30 en ik kreeg een seintje van Stef dat ze vertrokken waren. Om 18h13 waren ze gearriveerd.
We hebben eerst de wagen even gestart met kabels en die startte onmiddellijk, geen enkel lichtje dat nog oplichtte. Ok, alternator eruit en nieuwe gestoken en dat allemaal door de vakkundige hulp van Stef en Bert, mijn zoon. Starten, en de auto was prima in orde! Ik direct een dansje gemaakt, maar direct gestopt, ik wilde geen regenbui opwekken..... Om 20h30 was ik thuis.
Wat heb ik vandaag geleerd, wel dat als je in panne valt en je hebt enkel 's morgens gegeten dat je verdomt reuze honger hebt, 2de is dat je best altijd iets te drinken meeneemt, tjonges, ik heb bijna 1 liter uitgedronken als Stef en Bert arriveerden! Zelfs gewoon water smaakte als ne goeie trippel...
Maar, het allerbelangrijkste is de kameraadschap onder de MG rijders, de bereidheid om iemand te helpen !
Ik wil Stef en ook Bert enorm bedanken, zij zijn me komen helpen en mijn MGTF-ke is zelfs terug genezen.
Zo, heb ik jullie even uitgelegd welke Quality Time ik vandaag gehad heb
Guido
