Kan ik weinig aan toevoegen. Top evenement, met als uitschieter toch wel de zondagnamiddag rit. T'was weer één van die momenten, dat alles uit de wagen moest worden geperst, want het ging hard, heel hard...
In ieder geval zaterdag, vroeg in de morgen met de 2 Phoenix-wagens (Bruce en ik) (

) naar Luxemburg gereden. Coyote anti radar op (gelukkig want we zijn een mobiele vallende ster tegengekomen)en roet uit de pijp geblazen. Rond 9u20 in Luxemburg aangekomen en verzameld op het schoolplein. Vervolgens op roadbook naar de middagbestemming gereden, een locatie met een leeggelopen stuwmeer /bassin. Dan een 7 kilometer rustig in groep verder gereden tot de volgende plaats van afspraak : de waterkrachtcentrale. Na het bezoek, heb ik een 50 km in die K3 mogen meerijden. een hele ervaring: Je zit onbeschermd, met een loeiharde uitlaat opzij aan je oor, met een warmte die ontstaat, doordat het lijkt dat er gewoon geen tussenschot zit tussen de "passagiersruimte" en de motor. Geen voorruit (op een heel kleintje na dan). En dat in een racewagen van 1933 voorzien van een supercharger. 110 pk en een 600kg, moet ik nog meer zeggen ? Euh ja, dat hij 4 trommels heeft die de wagen kunnen afremmen, maar om te remmen, moet je met je 2 voeten op de rem, met alle kracht die je hebt

Wat een fenomenale machine toch !
S'avonds nog lekker gegeten en een terrasje rond een spreekwoordelijk "kampvuur"
Zondag dan, de aanvang van het snelle rijden, zou het gaan worden !
8 man klaar voor de Sporty rit. Het begon allemaal veelbelovend, maar na een 10-tal km, viel het toch wat dood vond ik....en gemiste kans dacht ik.... S' middags aangekomen in Diekirch, waar de Luxemburgse politie er een "politiedag" organiseerde met allerhande demonstraties, en met de aanwezigheid van buitenlandse corpsen, incl. de Italiaanse politie met hun Gallardo. Tof om deze toch eens IRL te mogen aanschouwen. Ginder gegeten, redelijk lekker, maar jammer genoeg wel binnen en duurde het iets te lang vond ik.
Na de maaltijd, nam Lucas afscheid van de rest, om binnendoor huiswaarts te rijden. Maar wat niemand toen verwachte was, dat de namiddagrit van een hoogstaand niveau was, op het gebied van sportief rijden door superstoere bergpassen en op wegen waar je km's ver kon zien, om alle registers open te trekken. De uitlaten weergalmden door de valleien, echt, prachtig. Hier werd het kaf van het koren gescheiden wat sportief rijden betreft

, niet voor iedereen weggelegd, maar wij hebben ons in ieder geval leuk geamuseerd. Dit is iets dat nooit kan in de lage landen. Hier heb je verlaten bergpasjes voor nodig, en een beetje lef, toch wel. Jammer dat Lucas dit miste, want hier had, ook hij, zijn hart opgehaald. Dit was de kers op de taart van de tour de lux.
In het bruisende Echternach aangekomen, even schaduw opgezocht om uit te blazen, en dan weer klaar gemaakt om huiswaarts te keren. Daar kwamen we Kasper nog even tegen, ik had het dus WEL verwacht, maar even niet meer aan gedacht, waarschijnlijk door de hitte en vermoeidheid. Leuke verrassing in ieder geval
In ieder geval, bedankt Claude, voor dit super event alweer !