Het was een erg fijne dag, vroeg uit de veren maar 't was voor't amusement, dus dan is dat maar een tiende zo erg als andere dagen. Ik moest als eerste op de bank, dus op tijd komen was nodig.
Stipt om negen uur was ik op de afspraak on Geldermalsen, er was immers beloofd dat de koffie klaarstond.
Enigszins verbaasd stelde ik vast dat ik niet de eerste was, maar ja, de aanwezige Nederlanders moesten ook niet van zo ver komen. Remco hoorde bij dit enthousiaste ploegje. Na een eerste tasje koffie met cake zijn we maar meteen aan de slag gegaan.
Voor mij was het de eerste keer dat ik een rollenbank van dichtbij zag, dus vergelijken met andere zit er niet in. Al bij al heb ik toch een positieve indruk.
Jaap, de eigenaar, ontwikkelde de bank helemaal zelf en volgens zijn verhaal zitten er zelfs elementen van een booreiland in verwerkt. Als het niet waar is, is het toch goed gevonden, kwestie van oh's en ah's.
De eerste run verliep vlekkeloos, en hoewel ik vreesde voor de staat van m'n motor na meer dan 111.000 km bleek die nog feilloos 142,3 PK neer te zetten. Het gevoel van futloosheid had waarschijnlijk tussen m'n oren gezeten, want de harde cijfers bewijzen dat er niks aan de hand was.
Direct na de meting mocht de F even opzij, zodat ik me kon voorbereiden op de tweede meting, met een cat bypass ipv een catalysator.
Dat wisselen zou een eitje zijn, ik meende dat alles voorzien was van RVS bouten.
Toen ik onder de auto lag om te wisselen stelde ik helaas vast dat ik de RVS set onder m'n andere F had gemonteerd. Dus toch roestige bouten en miserie. Gelukkig bleef de schade beperkt tot 1 afgebroken bout.
Jaap had gelukkig het nodige in huis, zodat er bij de montage 1 mooi blinkend exemplaar tussen de 5 roestige knarren zat.
Ondertussen waren een aantal mensen al op de bank geweest. bvb Bruno was erg tevreden omdat aangetoond werd dat de ICON wel degelijk een vermogenwinst opleverde. Een meting met en zonder icon gaf netjes aan dat, behalve in het topgebied, er over de hele lijn een duidelijke winst was. Vooral onderin was er een duidelijke toename van het koppel, nuttig dus, want het zorgt bvb voor meer acceleratie bij lagere toerentallen.
M'n tweede run was er eigenlijk om te bevestigen wat de mensen in England al gemeten hadden: op een VVC, zo werd gezegd, zorgt een cat bypass voor 1 PK verlies. Jaap vondt dit nonsense en na de run bleek z'n gelijk: 149,5 PK zonder pijp! De curve's over elkaar tonen aan dat vanaf 3000 tpm de motor een hoger koppel heeft en belangrijker: de afvlakking van de vermogenscurve toont aan dat er een bottleneck weggehaald is, want de grafiek liep veel mooier door tot het maximum, zonder knik rond 6000 tpm zoals dat bij de cat wél het geval was. Voor mij dus het hoogtepunt van de dag : bijna 150 PK uit m'n VVC, zonder kosten. Een verschil van meer dan 7 PK.
De dag kon niet meer stuk.

In een redelijk tempo werden de andere deelnemers afgewerkt.
Toch was er nog het nodige animo:
We hadden ondermeer iemand bij wie aan't licht kwam dat de motor allesbehalve soepel draaide, waarschijnlijk een ontstekingsprobleem. We hadden ook een deelnemer wiens auto niet goed vastzat en die een beetje van de bank afschoot. Eigenlijk was er niks gebeurd, maar het was best verschieten (NL: schrikken) De bank werd omgebouwd naar voorwielaandrijving, wat inhield dat het scherm de andere kant opging, de afzuiginstallatie van plaats wisselde en de spanbanden anders bevestigd werden.
De dag had nog kleurrijke taferelen in petto:
Paul's minike, waar bij uitlopen tussen de metingen er vonken uit de uitlaat schoten, Bruno's blijdschap toen duidelijk werd dat de ZR's geen bedreiging waren voor z'n beker en tenslote de laatste deelnemer, Bart, die een heel degelijk uitziende auto op de bank plaatste voor een test die een routinematige afsluiter van de dag zou worden.
Algemene opwinding toen bij deze test er iets met een doffe plof foutging en de hele ruimte plots gevuld werd met een dichte mistsliert in de stroom van de koelventilator.
Bij het stopzetten van de meting bleek er ongeveer overal water te spuiten uit het vooronder van de auto van de zeer kalm blijvende kandidaat.
Achteraf bleek dat het "maar" een losgesprongen darm van de kachel was.
Bijvullen, ontluchten en verder testen was de boodschap. Tot nader order een goede afloop dus.
Hopelijk blijft de bijkomende kost voor Bart enkel beperkt tot de koelvloeistof.
Waarschijnlijk komen we dat in de loop van de week nog wel te weten. Het was wél spectaculair, toegeven.
Na de runs nog gaan eten met Bruno en Bruce. Leuk restaurantje gevonden op de terugweg. Naar traditie veel gelachen en lekker gegeten. Degenen die er niet bij waren hadden overschot aan ongelijk.
Na het dessert rustig naar huis gereden, in de wetenschap dat de auto die (soms) achter mij reed "slechts" 20 PK meer had, maar overduidelijk toch verschrikkelijk veel sneller kon zijn.
Het was tof! Bedankt aan de organisatoren en deelnemers! Bedankt Jaap & mevrouw Jaap voor de ontvangst, de koffie, het middageten en de onvergetelijke dag!
foto's :
http://www.mgf-tf.com/gallery2/v/people/Carl/Dyno2010/